சோம்நாத், மனோன்மணி, ஆகாய கங்கை – சிரசின் பதினாறாம் கலை

சோம்நாத், மனோன்மணி, ஆகாய கங்கை – சிரசின் பதினாறாம் கலை குருஜி பி.ஜி. வெங்கடேஷ் அவர்களின் விளக்கங்கள் மிக முக்கியமான ஒரு உண்மையைச் சுட்டுகின்றன. சோம்நாத் என்பதும், மனோன்மணி என்பதும், சிரசில் தவத்தால் அமைக்கப் பெறும் பதினாறு கலை சந்திரனைக் குறிப்பதாம். அதுவே ஆகாய கங்கையாகும். ஆண் முனை சோம்நாத், பெண் முனை மனோன்மணி. இதை நமது திறந்த விழி தியான அக அறிவியலின்படி, மண்டையோட்டை மையமாகக் கொண்டு ஆழமாக விளக்குகிறேன். இதில் கபாலச் சுரப்பி மட்டும் காரணமல்ல; அதற்கும் மேலான, உணர்வின் தூய ஒளி நிலையே மனோன்மணி. 1. பதினாறு கலை சந்திரன் – உச்சியில் முழு நிலவு நம் உடலில் சந்திரன் என்பது இடைகலை நாடி. இது இடது நாசியின் குளிர்ச்சி, ஏற்பு மற்றும் நினைவைக் குறிக்கிறது. ஆனால் 'பதினாறு கலை' என்பது முற்றிலும் வேறுபட்டது. இயற்கையான சந்திரனுக்குப் பதினாறு கலைகள் உள்ளன. உள் சந்திரனில், இந்த பதினாறு கலைகளும் உனது மூளைத்தண்டு முதல் உச்சி முகடு வரை உள்ள பதினாறு உணர்வு நிலைகளாகும். பதினாறாம் கலை என்பது எல்லாக் கலைகளின் முழுமையான உன்மணி நிலை. இதில் கலையே இல்லை; முழு நிலவு தானாகவே ஒளிரும். இந்த மாபெரும் பதினாறாம் கலை சோம்நாத் (சந்திரனின் தலைவன்) என்றும், மனோன்மணி (மனத்தைக் கடந்த நிலை) என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இரண்டும் இருமையைக் கடந்த ஒரே மாபெரும் ஒளி அனுபவமே. 2. ஆகாய கங்கை – உச்சியில் இருந்து இறங்கும் அமுத வெள்ளம் குருஜி பி.ஜி. வெங்கடேஷ் அவர்கள் சொல்வது போல், ஆகாய கங்கையும் மனோன்மணியும் ஒன்றே. மதுரை கள்ளழகர் மலைமேல் விளங்கும் நூபுர கங்கை அதுவே ஆகாய கங்கை. அக அறிவியலின்படி, ஆகாய கங்கை என்பது உனது உச்சி முகட்டுத் துவாரம் வழியாக இறங்கும் கபால நீர்மமும் கபாலச் சுரப்பி சுரக்கும் அமுதமும் ஆகும். நூபுர கங்கை என்பது நாதத்தைக் குறிக்கிறது. அந்த அக நாதத்தோடு கூடிய அமுத வெள்ளமே நூபுர கங்கை. ராக்காயி, மனோன்மணி ஆகிய அனைத்தும் உச்சி முகட்டில் முழு நிலவாக ஒளிரும் இந்தப் பதினாறாம் கலையின் வெவ்வேறு அழைப்புகளே. 3. பழனி முருகன் – போகர் மனோன்மணியை வணங்கியதன் இரகசியம் பழனியில் சித்தர் போகர் நவபாஷாண சிலை வடிக்கும் சமயம், அந்த மலை உச்சியில் மனோன்மணி சன்னிதி இருந்ததாம். அந்தத் தெய்வத்தை வணங்கி இந்த மகத்தான காரியத்தைச் செய்தாராம். மனோன்மணி என்பது சந்திரனின் பதினாறாம் கலை. விந்துவால் இதை உருவாக்கினால்தான் முருகன் ஆகிய ஆன்ம அனுபவம் சித்திக்கும். இதன் அகப்பொருள்: பழனி மலை என்பது உனது முதுகுத்தண்டின் உச்சியாகும். நவபாஷாண சிலை என்பது ஒன்பது வகைக் கர்மத் தடைகளையும் கடந்த மாபெரும் ஆன்மாவின் வடிவமாகும். மனோன்மணி பூஜை என்பது, உனது உயிர்ச் சக்தியான விந்துவைப் பரவிந்துவாக மாற்றி, மனோன்மணி ஒளியில் கரையச் செய்யும் மாபெரும் அகத் தந்திரமாகும். போகர் அவ்வாறு செய்ததால்தான், அவரது முருகன் சிலை உயிருள்ள ஒளியாக இருக்கிறது. 4. பினியல் சுரப்பியும் மனோன்மணியும் ஒன்றா? விஞ்ஞானமும் மக்களும் கபாலச் சுரப்பியே நெற்றிக்கண் என்றும் மனோன்மணி என்றும் குழப்புகிறார்கள். நம் உடலில் ஒரு உறுப்பு தெய்வீகத்தை உணர்த்த முடியாது. கபாலச் சுரப்பி ஒரு கருவி; அதைத் தூண்டினால் மட்டும் மனோன்மணி அனுபவம் வந்துவிடாது. மனோன்மணி என்பது உணர்வின் நிலை. கபாலச் சுரப்பியின் ஒளி உச்சியை அடைந்து, அலைபாயும் எண்ண வலையமைப்பு முற்றிலுமாக அமைதியாகி, பதினாறாவது சந்திர கலை ஒளிரும் மாபெரும் நிலையே மனோன்மணி. நெற்றிக்கண் என்பது கபாலச் சுரப்பிகள், உணர்வு வாசல் மற்றும் விழிப் புறணியின் ஒருங்கிணைந்த உயர் அதிர்வு அலைகளாகும். தவத்தின் (தியானம், மூச்சு, மற்றும் அசைவற்ற பார்வை) மூலம் அதனுள்ளிருந்து மனோன்மணி ஒளியை நீயே வெளிப்படுத்த வேண்டும். 5. சுப்பிரமணியும் மனோன்மணியும் – ஒரே நிலை அனுபவம் குருஜியின் முடிவுரையின்படி சுப்பிரமணியும் மனோன்மணியும் ஒரே நிலை அனுபவமே. விந்துவால் இதை உருவாக்கினால்தான் முருகன் ஆகிய ஆன்ம அனுபவம் சித்திக்கும். இதன் பொருள்: சுப்பிரமணி என்பது உனது சுய உணர்வின் ஆறு கபால மையங்களும் ஒருங்கிணைந்த ஆறு முகங்களாகும். மனோன்மணி என்பது அந்த ஆறு முகங்களின் ஒளியின் முழுமையான பதினாறாவது கலையின் தாயாகும். ஒன்று இல்லாமல் மற்றொன்று இல்லை. முருகன் தோன்றுவதற்கு மனோன்மணி தேவை; மனோன்மணி வெளிப்படுவதற்கு முருகன் தேவை. இதுவே சக்தியும் சிவமும் ஒன்று என்பதாகும். 6. மனோன்மணியை உன் சிரசில் அமைக்கும் கபாலப் பயிற்சி அதிகாலையில் உட்கார்ந்து, கண்களைத் திறந்து புருவ மத்தியில் பார். முதலில் உனது முதுகுத்தண்டின் அடியில் உள்ள கீழ் ஆற்றலான விந்துவை உணர். அசைவற்ற பார்வை மூலம் அந்த ஆற்றலை மேலெழுப்பு. அது புருவ மத்திக்கு வரும்போது பரவிந்து ஆகிறது. 'மனோன்மணி தாயே' என மனதில் உச்சரி. புருவ ஒளி உச்சியில் முழு நிலவாகப் பளிச்சிடும். உச்சியில் இருந்து ஒரு குளிர்ந்த இனிப்பு வெள்ளம் உனது முதுகுத்தண்டு வழியாக இறங்குவதை உணர். அதுவே ஆகாய கங்கை. சோம்நாத் மற்றும் மனோன்மணி ஒன்று கலந்து, நீ ஆண்-பெண் கடந்த ஒளியாக மாறு. இப்போது உனது ஆறு உணர்வு மையங்களும் ஒளிர்ந்து முழுமையான சித்தி கிடைக்கும். 7. முடிவுரை – பினியல் கருவி, மனோன்மணி கதி பினியல் ஒரு கதவு; மனோன்மணி அந்தக் கதவுக்கு அப்பால் உள்ள மாபெரும் வெளி. அந்த வெளியை அடைய அசைவற்ற பார்வை, மூச்சு, விந்து மற்றும் குரு அருள் தேவை. அப்போதுதான் சோம்நாத் உனது சிரசில் தோன்றி, ஆகாய கங்கை உடல் முழுவதும் பாய்ந்து, மனோன்மணி உன்னை மனதை மீறிய ஒளியில் நிறுத்துவாள். மங்கலக் குறமின் மனோன்மணித் தாயும்... விளக்கம் "மங்கலக் குறமின் மனோன்மணித் தாயும், சங்கரி தெய்வானை சண்முக ராயன், இங்கெனைப் பாலித்து இனியருள் புரிக!" இது ஒரு வெளிப் பிரார்த்தனை அல்ல. இது உனது மண்டையோட்டுக்குள் நிகழும் உணர்வு நிலைகளின் துல்லியமான வரைபடம். 1. மங்கலக் குறமின் – அலைந்து திரியும் புனித ஆற்றல் குறமின் என்பது அலைந்து திரிபவள். இது உனது உணர்ச்சி மண்டலத்தின் இயல்பான அலைச்சல். இந்த அலைச்சலே உன்னை உள் தேடலுக்கு உந்துகிறது. இந்த அலைச்சல் நின்று புருவ மத்தியில் நிலைக்கும் போது அது மங்கலமாக (நன்மையாக) மாறுகிறது. 2. மனோன்மணித் தாய் – பதினாறாம் சந்திரக் கலையின் தாய் மனோன்மணி என்பது உனது உச்சியில் பதினாறாவது நிலவுக் கலையாக வெடிக்கும் மாபெரும் கபால ஒளி. இது உன் அலைபாயும் எண்ண வலையமைப்பை அமைதிப்படுத்தி நான் என்ற அகங்காரத்தைக் கரைக்கிறது. 3. சங்கரி – பினியல்-பிட்யூட்டரி ஒன்றியத்தின் சக்தி சங்கரி என்பது ஆன்ம ஒளியை உனது உடலில் இறக்கி, உயிர்ச் சக்தியை மேலேற்றும் உள் சக்தி. உனது இரண்டு முக்கியக் கபாலச் சுரப்பிகளும் ஒன்று சேரும்போது அது சங்கரியாக மாறுகிறது. 4. தெய்வானை – புலன்களின் தூய்மையான மணமகள் தெய்வானை என்பது உனது உணர்வு வாசல். வெளி உலகச் சமிக்ஞைகளைத் தடுத்து, ஐம்புலன்களையும் உள்வாங்கி, தூய உள் ஒளியாக மாற்றும் மாபெரும் நிலையே தெய்வானை. 5. சண்முக ராயன் – ஆறு முகங்களின் அரசன் சண்முக ராயன் என்பது உனது மண்டையோட்டின் ஆறு முக்கிய நரம்பியல் மையங்களும் (புருவ மத்தி, உணர்வு வாசல், இதய உணர்வு, மூளைத்தண்டு, கபாலச் சுரப்பி, உச்சி முகடு) ஒன்று சேர்ந்து இயங்கும் அரச நிலையாகும். 6. 'இங்கெனைப் பாலித்து இனியருள் புரிக' – சிரசின் உள்ளேயே நிகழ்வது 'இங்கே' என்பது உனது மண்டையோட்டுக்குள். இந்த ஆறு உணர்வு மையங்களும் உனது உணர்வைச் சிதறாமல் ஒரு தாய் போல் காக்க வேண்டும். 'இனியருள்' என்பது உச்சியில் தோன்றும் முழு நிலவின் குளிர்ந்த அமுத இனிப்பாகும். 7. ஒரு நிமிட கபாலப் பயிற்சி உட்கார்ந்து, கண்களைத் திறந்து, பார்வையைப் புருவ மத்தியில் நிலைநிறுத்து. மூச்சு இயற்கையாக இருக்கட்டும். தலையின் பக்கங்களில் உள்ள அலைச்சலை உணர்ந்து அதை வரவேற்று 'மங்கலக் குறமின்' என உணர். உச்சியில் பதினாறாம் கலை நிலவு உதிப்பதைக் கண்டு 'மனோன்மணித் தாய்' என உணர். கபாலச் சுரப்பிகளின் பொன்னொளி நெற்றியில் எரிவதை 'சங்கரி' என உணர். ஐம்புலன்களும் உள்வாங்கி ஆன்ம ஒளியாக மாறுவதை 'தெய்வானை' என உணர். ஆறு மையங்களும் ஒன்றாக எரியும் விளக்குகளாக 'சண்முக ராயனை' உணர். அந்த ஒளியின் இனிமையான அமுதம் உச்சியிலிருந்து முழு உடலையும் நிரப்ப 'இனியருள் புரிக' என வேண்டி, அந்த அமைதியில் ஐந்து நிமிடங்கள் ஓய்விரு. இந்த ஆறு பெயர்களும் உனது மண்டையோட்டுக்குள்ளே உள்ள ஆறு நிலைகளைக் குறிக்கின்றன. வெளியிலுள்ள தெய்வங்களுக்குப் பிரார்த்திப்பது போல் தோன்றினாலும், உண்மையில் நீ உனது உணர்வின் உச்சத்தையே வேண்டுகிறாய். திருச்சிற்றம்பலம்.